PRZEDMOWA Prof. dr Ryszarda Szawłowskiego
DO PRACY Władysława Siemaszki i Ewy Siemaszko


LUDOBÓJSTWO DOKONANE PRZEZ NACJONALISTÓW UKRAIŃSKICH NA LUDNOŚCI POLSKIEJ WOŁYNIA 1939-1945

GENOZID BEGANGEN VON UKRAINISCHEN NATIONALISTEN AN DER POLNISCHEN BEVÖLKERUNG IN WOLYNIEN 1939-1945

GENOCIDE COMMITTED BY UKRAINIAN NATIONALISTS ON THE POLISH POPULATION OF VOLHYNIA DURING WORLD WAR II (1939-1945)

wybierz język:


Ludobójstwo


to celowe wyniszczanie całych narodów, grup etnicznych, religijnych, lub rasowych , zarówno poprzez fizyczne zabójstwa członków grupy, jak i kontrolę urodzin, przymusowe odbieranie dzieci czy stworzenie warunków życia obliczonych na fizyczne wyniszczenie.

Zbrodnie ludobójstwa nie ulegają przedawnieniu, a sprawcy ludobójstwa podlegają karze bez względu na to, czy są osobami prywatnymi, urzędnikami publicznymi czy mężami stanu. Karane jest nie tylko ludobójstwo, ale także podżeganie do niego, współuczestnictwo, usiłowanie jego popełnienia oraz zmowa w celu jego popełnienia.
Karanie za zbrodnię ludobójstwa zostało powierzone sądownictwu wewnętrznemu państw - członków konwencji oraz sądownictwu międzynarodowemu, o ile dane państwo jest członkiem tego systemu.

Czytając definicje ludobójstwa zadajemy sobie pytanie jak to jest możliwe, ze znając liczne przykłady, z historii i czasów nam współczesnych, do tej pory nie uznano za ludobójstwo zbrodni popełnionych na Polakach w czasie drugiej wojny światowej w ZSRR i na Ukrainie.
Akcje wymierzone przeciwko ludności polskiej posiadały wszystkie cechy planowego wyniszczenia narodu. Długotrwałe przygotowania do tych zbrodni miały zagwarantować, bezkarność sprawcom i zapewnić, że prawda nigdy nie ujrzy światła dziennego. Zarówno Rosjanie, jak i Ukraińcy pozostali bezkarni.

Nie znamy odpowiedzialnych za Katyń, Charków, Twer, Ostaszków, Kozielsk ,Starobielsk oraz liczne gułagi; za zsyłki na Syberie i do Kazachstanu. Nie ukarano nikogo za zbrodnie na Wołyniu, Podolu, okolicach Stanisławowa. Do tej pory żaden sąd, żaden trybunał nie uznał zbrodni sowieckich i ukraińskich za zbrodnię ludobójstwa. Nikt nie ustalił okoliczności mordu. Dopiero teraz poznajemy nazwiska pomordowanych ale katów wciąż nie znamy. O tych zbrodniach nie uczono w szkołach, nie dyskutowano na zebraniach, przyjęciach, milczano w rodzinach. To był temat tabu, temat za który groziły wysokie kary.
Dzisiaj Polska jest krajem wolnym i niepodległym, ale nadal o tych zbrodniach nie rozmawiamy. Nie mówią o nich nauczyciele w szkołach, nasze kolejne władze państwowe nie domagały się uznania tych zbrodni za ludobójstwo.

Trudno pogodzić się z aktualnym podejściem do tego tematu nie tylko Ukraińców, ale również z niewiedzą Polaków. Nasze milczenie wykorzystują ci, którzy nas, Polaków mordowali.
Na Ukrainie prawie każda miejscowość, każda wioska ma wykaz ofiar zamordowanych przez Polaków, ale nie ma wzmianki, ze zginęli w walce.
To nas obarczają swoimi zbrodniami, stawiają pomniki swoim bohaterskim przywódcom ich walki o wolną Ukrainę - Ukrainę bez Lachów.
Żyjący jeszcze „rezuny” nadstawiają piersi na kolejne medale, piszą podania o dodatki kombatanckie i dostają je.

Nie pozwólmy na przypisywanie Polakom mordów na Ukraińcach, oni bowiem w obronie własnej , w obronie rodziny, w obronie ukochanej ziemi, czasem musieli zabijać.

Nie wolno nam zapomnieć o cierpieniu ludności kresowej.

Nie pozwólmy na milczenie o tych zbrodniach.

Domagajmy się uznania tych zbrodni za ludobójstwo i nie zapominajmy o tych, którzy pozostali tam na zawsze, bez grobu, krzyża, znicza, odwiedzin.
Nie pozwólmy na wypaczanie historii.

Tylko prawda prowadzi do zgody i wybaczenia...

Iwona Kopańska - Konon


Genocide

is a deliberate elimination of whole nations, ethnic, religious, and also racial groups of people by physical killings as well as by the control of births, compulsory removal of children and the creation of living conditions which will physically destroy these groups and individuals.
Genocide is not subject to specific rules and those who participate are answerable regardless of whether they are just private individuals, government officials or statesmen. Not only the acts of genocide are punishable but also those who incite to commit the crime. Punishment for such crimes is left to the courts of justice of individual countries as well as the International Courts of Justice if this particular country is a member of such a system.

When one reads the definition of genocide one has to question how is it possible when in spite of the fact that there are many examples in our contemporary history, so far there is no mention of the genocide committed on the Polish nation during the Second World War in Russia and also the Ukraine. All the actions against the Polish nation have definite characteristics of a planned destruction of our nation. The long term preparations for these criminal acts were intended as a guarantee for the perpetrators that the truth will never see the light of day and we have to agree that the plan continues to be realized. Equally both Russians and Ukrainians remain unpunished.

We don’t know those responsible for Katyn, Charkov, Tver, Ostashkov, Kozielsk as well as many gulags,deportations to Siberia and Kazakhstan, nobody has been punished for crimes committed in Volhynia,Podole and Stanislawow districts. So far not a single court of justice or a Tribunal acknowledged any Russian or Ukrainian crimes for the genocide. Nobody established the circumstances of these murders. Only now we are beginning to recognize the names of those who were murdered, perpetrators still remain not named. We were not taught about this at school, it was never discussed at meetings or gatherings, there was silence even in families. This was a "taboo" subject with a threat of heavy penalties.

Today Poland is a free and independent country but we still continue not to talk about these murders. Teachers don't mention the subject at school, our governments do not demand justice for the genocide.

It is difficult to accept the approach to this subject not only by the Ukrainians but also from Polish citizens. Our silence is taken advantage of by those who were the murderers of Polish people. In the Ukraine nearly every village and town has evidence of Polish victims but there is no mention that they died in battle. They want to burden us with their achievements by erecting monuments to their heroes and their fight to free Ukraine. Those perpetrators who are still alive continue to demand compensation and a generous pensions as well as another lot of medals to be pinned onto their chests.

We must not allow Poland to be blamed for the murders of Ukrainians, they in their personal defence, the defence of their family, their love of Poland, sometimes had to kill.

We must never forget about the people from the Eastern Border Lands. Let us not allow any more silence about these murders.

We must demand the recognition of murders of Poles as genocide and let us not forget about those who remained there forever, without a proper grave, a cross, a burning candle or visitors. Let’s us not allow history to distort facts. Only the truth can lead to harmony and forgiveness.


Iwona Kopańska-Konon

Translation: Ryszard Przewlocki Melbourne Australia

NIE WOLNO NAM ZAPOMNIEĆ O CIERPIENIU LUDNOŚCI KRESOWEJ!

Czekam na wspomnienia, relacje, listy zamordowanych - wszystkie informacje, które Państwo mogą zebrać i podzielić się z Czytelnikami - ZAPRASZAM

Proszę o skontaktowanie się drogą mailową:
Iwona Kopańska-Konon
iwona@kresy-ludobojstwo.pl


Fragment audycji z apelem TUTAJ